خواستگار خوبم رو به خاطر خوب حرف نزدن از دست دادم

سلام دوستان

بیست و شش ساله ام . من یکی از خواستگارانم رو که کلا شریط خوبی داشت به خاطر خوب حرف نزدن از دست دادم . خب باید اعتراف کنم که اون پسر اولین خواستگارم بود و من هم بی تجربه بودم. موقعی که داشتم باهاش حرف میزدم فقط دنبال این بودم از تو حرفاش مثلا مچش رو بگیرم و بگم این طرز رفتار و طرز فکرت اشتباهه! ( الان میدونم که نباید این طور میکردم. چون اون داشت صادقانه اون چه که هست رو میگفت... میتونستم باهاش مخالف باشم ولی با طرز بیان درست. به قولی حتی با زبان بدن مناسب ) از اینکه ایشون رو از دست دادم همیشه ناراحتم.

الان به این نتیجه رسیدم که تو خواستگاری ( بخصوص سنتی ) نباید جلسه اول طوری رفتار کرد و حرف زد که پسر کلا بذاره بره. مشکلم این هست که نمیدونم چطور باید حرف بزنم ! سوالم کلیشه ایه. میدونم ... 

ولی واقعا نمیدونم چطور بیان کنم . من به خاطر اعتقاداتم چون تا حالا با هیچ پسری دوست نبودم و همیشه با پسرها جدی و خشک ( دقت کنید ننوشتم عصبانی و اخمو ، فقط بدون صمیمت و لبخند و عشوه ) رفتار کردم الان همین رفتار رو با خواستگارانم دارم موقع حرف زدن. خیلی خودم رو کنترل میکنم که این حالت رو موقع حرف زدن با طرف مقابلم نداشته باشم ولی گاهی باز میرم تو قالب برخورد خشکی که با همه پسرها دارم. و مطمئنم که پسر فکر میکنه من چقدر بی احساس و خشک و جدی ام!

خواهش میکنم لطفا راهکار بدین بهم . چیکار کنم؟

پسرها واقعا چنین برداشتی میکنید از دخترها وقتی این برخورد رو میبینید تو خواستگاری ؟ چیکار کنم؟  خواهش میکنم هر کسی چیزی میدونه که میتونه راهنماییم کنه دریغ نکنه لطفا.

یک دنیا ممنون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.